Manisa Organize Sanayi Bölgesi’nin bugün fabrikalarla dolu arazileri arasında, bir zamanlar küçük bir havaalanının bulunduğunu çok az kişi hatırlıyor. Babam, arkadaşı John Amca’yla birlikte fotoğraftaki Piper Cub’ın lastiklerini değiştirmeye gitmeseydi, muhtemelen hatırlamak bir yana, böyle bir havaalanının varlığından bile haberim olmayacaktı. Manisa Organize Sanayi Bölgesi de havaalanı yapılması amacıyla arazisinin bir bölümünü devlete şartlı olarak tahsis etmişti. İnşa edilen tesisin pisti yaklaşık 900 metre uzunluğunda ve 30 metre genişliğindeydi. Bu ölçüler, bir havalimanından ziyade küçük uçakların kullanabileceği bir meydanı işaret ediyordu. Nitekim havaalanının asıl kullanım ömrü oldukça kısa oldu; 1988 civarında başlayan proje tamamlandıktan sonra yalnızca yaklaşık iki yıl amacına uygun biçimde kullanılabildi. Havaalanının kuruluşundaki düşünce ise yalnızca Manisa Organize Sanayi Bölgesi’nin ulaşım ihtiyacına hizmet etmek değildi; aynı zamanda İzmir’deki sivil havacılığa alternatif veya yedek bir meydan oluşturulması da hedeflenmişti. Fakat zaman içinde havaalanı, çevresindeki sanayi yatırımlarının hızla büyümesi ve tesisin uçuş güvenliği açısından yetersiz kalması nedeniyle işlevini kaybetti.

1990’lı yılların ortalarına gelindiğinde pist artık uçaklardan çok başka araçlara ve faaliyetlere ev sahipliği yapıyordu. Araba yarışları düzenleniyor, pist ve çevresi çeşitli depolama faaliyetlerinde kullanılıyordu. Pist, hasat dönemlerinde üzüm ve domateslerin güneşte kurutulduğu bir alana dönüşmüş, bu nedenle Manisa Havaalanı zamanla halk arasında “üzüm kurutulan havaalanı” olarak anılmaya başlamıştı. Hatta 1998 yılında bölgeyi inceleyen bir bürokratın, beton pistin üzerinde kurutulmak üzere serilmiş üzümlerle karşılaşması, tesisin gerçek durumunu çarpıcı biçimde ortaya koyuyordu: Kağıt üzerinde hala bir havaalanı olan meydan, gerçekte Manisa’nın tarımsal ve sanayi hayatının farklı ihtiyaçlarına hizmet eden büyük bir beton alana dönüşmüştü.

2004 yılında Devlet Hava Meydanları İşletmesi tarafından yapılan değerlendirmede, pistin geçerli standartları karşılamadığı ve uçuş güvenliği açısından uygun olmadığı tespit edildi. Bunun üzerine Manisa Havaalanı, Devlet Hava Meydanları İşletmesi’nin havaalanı envanterinden çıkarıldı. Hemen ardından alanın geleceği için çeşitli öneriler gündeme geldi. Bunlardan biri, eski pistin Manisa Organize Sanayi Bölgesi ile Muradiye Tren İstasyonu arasında kurulması planlanan demiryolu bağlantısına hizmet edecek bir yükleme alanına dönüştürülmesiydi. Diğer seçenek ise arazinin yeniden sanayi kullanımına kazandırılmasıydı. Bugün, pistin bulunduğu 38° 37′ 40N 27° 21′ 2E koordinatlarına baktığımızda, ikinci seçeneğin hayata geçirildiğini görebiliyoruz. Meydana ait LTBZ ICAO kodu ise daha sonra Kütahya Zafer Havalimanı’na tahsis edildi. Bize de o günden kalan bu fotoğraf, bir anı olarak kaldı.

Kaynak: Hürriyet Ege – Arşiv 07 Haziran 1998, 08 Eylül 2000 – Milliyet Ege – Arşiv 26 Haziran 2001